نکات مهم رطوبت پارکت
آنقدر شنیده اید که “آب و چوب با هم جمع نمی شوند” که دیگر به یک کلیشه تبدیل شده است – اما در واقعیت، آب و چوب شدیداً به هم مرتبط هستند، از زمانی که درخت شروع به رشد میکند تا وقتی به پارکت تبدیل میشود. تولیدکننده و مشتری پارکت هر دو به خوبی رابطه بین آب و چوب را درک میکنند و واکنش معمول چوب هنگام اضافه یا کم شدن رطوبت را میدانند. اگر میخواهید نصبی موفق و ماندگار داشته باشید، 10 نکته در مورد رابطه بین رطوبت و پارکت چوبی و آسیب شناسی پارکت وجود دارد که باید بدانید:
- چوب در اثر کم شدن آب از ساختار سلولی منقبض و با اضافه شدن آب منبسط میشود.
یعنی دقیقاً وقتی که یک درخت قطع شده و به صورت الوار بریده میشود، و تا سالیان پس از نصب چوب در قالب پارکت، صدق خواهد کرد. این فرض اساسی زیربنای هر چیز دیگری است که باید در مورد آب و چوب بدانید.
- رطوبت بیش از حد در یک سازه تمایل به جذب شدن توسط پارکت چوبی دارد و باعث انبساط چوب میشود.
در شدیدترین موارد، پارکت خم شده و از زیرکار جدا میشود. رطوبت بیش از حد ممکن است از زیرکار اسلب بتنی که به اندازه کافی عمل آوری نشده باشد و یا حتی فضایی باریک و مویرگی که به خوبی تهویه نشده، یا از منابع مختلف دیگر باشد.
- قبل از انتقال پارکت چوبی به سایت جهت سازگاری و نصب، سازه باید در “شرایط عادی زندگی ” باشد.
“شرایط عادی زندگی ” یعنی محیط داخل سازه تقریباً در دما و رطوبت نسبی است که در هنگام استفاده – در طول عمر پارکت – تجربه میشود.
این بدان معناست که سازه باید کاملاً محصور باشد، درها و پنجرهها در جای خود قرار گیرند و کنترلهای آب و هوای داخلی باید حداقل به مدت 48 ساعت برای تثبیت شرایط رطوبتی داخلی کار کنند. پارکت چوبی نیز تا خشک شدن کامل گچ کاری و رنگ آمیزی نباید به محل کار منتقل شوند. رطوبت از دیوارهای مرطوب به داخل خانه تبخیر میشود و مقداری از آن را پارکت جذب میکند.
- اگر در خانه ای با شرایط نرمال پارکت چوبی با رطوبت داخلی بالا نصب شده باشد، در نهایت رطوبت اضافی موجود در دیواره های سلولی چوب را از بین رفته و منقبض میشوند و ترکهای غیرقابل قبولی بین تخته ها ایجاد میکنند.
- اگر در خانه ای با شرایط نرمال پارکت چوبی خیلی خشک نصب شده باشد، در نهایت رطوبت را جذب میکنند و منبسط و فنجانی میشوند و – در موارد شدید – خمیدگی ایجاد میکنند.
- برای جلوگیری از مشکلات ایجاد شده در شماره های 4 و 5، پارکت تمام چوب باید در محل کار سازگار شود تا زمانی که به رطوبت شرایط عادی زندگی برسد. پارکت چوبی مهندسی شده معمولاً قبل از نصب نیازی به سازگاری کامل ندارند.
زمان سازگاری از چند روز تا چند هفته متفاوت است و به تفاوت بین رطوبت پارکت هنگام تحویل و رطوبت مناسب برای نصب بستگی دارد.
رطوبت ایدئال برای نصب پارکت چوبی بسته به گونه چوب، موقعیت جغرافیایی محصول نهایی و زمان سال از 4 تا 18 درصد متغیر است. مثلاً، اکثر پارکتهای بلوط با 6 تا 9 درصد تولید میشوند، اما اگر رطوبت نسبی محل پروژه 4 یا 14 درصد باشد، چوب با رطوبت 9 درصد ممکن است نیازمند چند روز سازگاری در محل باشد. تجربه و اطلاع از رطوبت سایتهای پروژه مشابه، بهترین راهنمای شما برای تعیین میزان رطوبت مناسب سایت است.
- پارکت تمام چوب نباید در زیرزمین نصب شود.
با این حال، پارکت مهندسی ممکن است با خوبی در بالا، رو یا زیرزمین نصب شوند. از آنجایی پارکت مهندسی با تغییرات رطوبت، انبساط و انقباض بسیار کمتری را نشان میدهد، در مناطقی با تغییرات رطوبتی زیاد قابل نصب است.
منظور از زیر زمین، معنای متعارف آن نیست. به هر قسمتی از کف که حداقل 10 سانتیمتر یا بیشتر پایینتر از سطح صفر زمین باشد، برای نصب پارکت، زیرزمین گفته میشود. بهعلاوه، زیرزمینهای با در مستقل نیز در این تعریف گنجانده میشوند، حتی اگر بخشی از آنها بالای زمین باشد.
- پارکت چوبی نباید روی اسلب بتنی یا زیرکاری که به قدر کافی خشک نیست نصب شود.
در مورد زیرکار چوبی (مثلاً تخته سه لا یا OSB)، میزان رطوبت پارکت طولی تمام چوب باید حدود 4 درصد کمتر از زیرکار باشد. مثلاً اگر میزان رطوبت مورد نظر شما برای پارکت چوبی 8 درصد است، سطح زیرکار چوبی نباید بیش از 12 درصد رطوبت داشته باشد.
اسلب بتنی حتی چالش رطوبتی بیشتری را ایجاد کنند. صرف نظر از عمر یا سطح کف، بتن درجاتی از رطوبت را -معمولاً به شکل بخار- منتشر یا هدایت می کند. آب موجود در بتن برای ادامه فرآیند عمل آوری در چند هفته مهم اول ضروری است. بنابراین، رطوبت تمام اسلبها باید قبل از نصب آزمایش شوند. میتوان بررسی میزان رطوبت اسلب را 30 روز پس از ریختن آن شروع کرد. با این حال، معمولاً 60 روز یا بیشتر طول میکشد تا اسلب به برای نصب پارکت چوبی به قدر کافی خشک شود.
- آزمایش رطوبت باید بخش استاندارد پیش از نصب باشد که شامل آزمایش زیرکار و اسلب، آزمایش محیط داخلی و ساختمان، و آزمایش خود پارکت چوبی است.
برای تست پارکت و زیرکار چوبی، رطوبت سنج دستی مهمترین ابزار است. برخی از رطوبت سنجها نیز قادر به آزمایش بتن هستند، اما چندین آزمایش تایید شده دیگر نیز وجود دارد. رایجترین آنها از تست کلرید کلسیم، تست پلی فیلم، تست رطوبت سنج و تست فنل فتالئین است.
- بازدارنده ها و عایقهای رطوبتی از اثرات رطوبت زیرِسطح پارکتهای چوبی جلوگیری میکنند.
بازدارنده های رطوبت در فضاهای زیر اسلب بتنی و همچنین بین پارکت چوبی و اسلب بتنی مورد نیاز هستند.
در کفهای کاذب، یک پوشش زمینی از ورقه های پلی اتیلن 6 یا 8 میل (ترجیحاً مشکی) باید در تمام سطح خاک کف کاذب قرار داده شده و حداقل 15 سانتیمتر را بپوشانید و با آجر یا وزنه های دیگر در جای خود محکم نگه دارید. در مواردی که برای ایجاد کف در فضای خزنده بتن ریخته می شود، همچنان پوشش پلی اتیلن 6 یا 8 میل مورد نیاز است.
زیر اسلب بتنی، باید لایه پلاستیکی سنگین و پیوسته بین پایه شن یا سنگ خرد شده و اسلب گذاشته شود. از آنجایی که قرار دادن این مانع رطوبتی معمولاً خارج از وظایف پیمانکار پارکت است، سازنده یا صاحب خانه باید قبل از ریختن اسلب از این نیاز مطلع شوند.
بین اسلب و پارکت چوبی یا زیرکار، باید مانع رطوبت دیگری وجود داشته باشد. انتخابهای متداول عبارتند از وینیل پی وی سی ارزان قیمت که با چسب چند منظوره به اسلب چسبیده است.
پارکت نواری یا تخته ای به بازدارنده رطوبت از جنس کاغذ نمدی بین پارکت و زیرکار نیاز دارد. اگر زیرکار چوبی روی اسلب گذاشته شود، میتوان حائل رطوبت را به بتن صاف و تمیز چسباند.
پذیرش مسئولیت
پیمانکاران پارکت چوبی به ندرت مسئول ایجاد شرایط نامطلوب رطوبتی در محل کار هستند. گاهی اوقات این مشکلات فراتر از توان پیمانکار پارکت است. با این حال، نصاب پارکت مسئول آگاهی از شرایط رطوبتی مناسب، شناسایی مشکلات احتمالی رطوبت (در حد امکان) و مشاوره به مشتریان است. همچنین به عهده نصاب پارکت است که تا زمانی که شرایط رطوبتی مناسب نباشد، پارکت چوبی را نصب نکند.
جهت کسب اطلاعات بیشتر از قیمت پارکت چوبی ارزان می توانید با iwfc (مرکز پارکت چوبی ایران) تماس حاصل فرمایید تا با توجه به بودجه خود بهترین نوع پارکت چوبی را تهیه نمایید.
